Baci di dama

 

[1] Αναπολώντας κάποια άλλα “φιλιά”, από το παρελθόν, τα “Σοκολατένια φιλιά “Baci di Alassio”, θυμήθηκα και έψησα τα αμύγδαλα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς. Αυτό ΔΕΝ αναφέρεται σε όσες εκδοχές αυτής εδώ της συνταγής και αν έψαξα. Αντίθετα, διάβασα εδώ κι’ εκεί ότι η παρουσία της ζάχαρης μέσα στο μίξερ, την ώρα της άλεσης, είναι αρκετή για να “τραβήξει” το λάδι που θα απελευθερώσουν τα αμύγδαλα. Θέλοντας, πάντως, να πάω στα σίγουρα, τους έριξα και ένα ψήσιμο για σιγουριά.

[2] Εγώ τσ έβαλα στο ψυγείο μαζί με το ταψί, κάνοντας τον ανάλογο χώρο. Μπορείτε εάν θέλετε όταν τσ σχηματίζετε να τσ τοποθετήσετε “στριμωγμένσ” σε μία μικρότερη επιφάνεια και στη συνέχεια, μετά το 30λεπτο του ψυγείου, να τσ “αναπτύξετε” στο ταψί του φούρνου.

Η γέμιση των “Baci di dama” μπορεί να ποικίλει, από κουβερτούρα, σοκολάτα γάλακτος ή λευκή, έως πιο εξεζητημένες κρέμες που να περιέχουν κρέμα γάλακτος βούτυρο, ζάχαρη άχνη και φρούτα (ακτινίδια, λεμόνι, φράουλες, κ.α.)

Αν και τα αυθεντικά “baci di dama” είναι μικρά σε μέγεθος, θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε από αυτό, φτιάχνοντας μπαλίτσες σε μέγεθος καρυδιού (αντί μεγάλου φουντουκιού στο οποίο αντιστοιχούν τα 6-8 γραμμάρια).

Α, μιλώντας για φουντούκια… μπορούν να γίνουν και με φουντούκια αντί για τα αλεσμένα αμύγδαλα.

Φυλάσσουμε τα “Baci di dama” εκτός ψυγείου, μέσα σε μεταλλικό κουτί και σε δροσερό και στεγνό μέρος.

Τα “ Baci di Dama ” (τα “φιλιά της Ντάμας”, δηλαδή) δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά, πάνω από έναν αιώνα πριν, σε μία μικρή επαρχιακή πόλη της πόλη του Πιεμόντε (Piemonte), την Tortona, στην επαρχία της Alessandria (Αλεξάνδρεια). Άλλοι πάλι λένε ότι είναι γέννημα της φαντασίας και της ικανότητας ενός μάγειρα του Οίκου των Savoia. Ένα φθινοπωρινό βράδυ του 1852, ο Vittorio Emanuele II, επιθυμώντας να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, ζήτησε από κάποιο μάγειρά του να φτιάξει ένα γλυκό. Αμύγδαλα, φουντούκια, κουκούτσια βερύκοκου, ζάχαρη, βούτυρο, σοκολάτα, αυτά ήσαν τα υλικά που αυτός κατάφερε να βρει. Και με αυτά έφτιαξε τα πρώτα εκείνα “ Baci di Dama ” που θα γίνονταν στη συνέχεια γνωστά σε όλο τον κόσμο. Μέχρι και σήμερα φτιάχνονται με τα ίδια υλικά και το ίδιο σχήμα, στο οποίο οφείλεται και το όνομά τους, που προκύπτει από τη σύνθεση του γλυκού, αποτελούμενου από δύο αρωματικά και τραγανά “μπισκότα-χείλη” που λιώνουν σε ένα “σοκολατένιο φιλί” (για δείτε τα σε προφίλ και θα μου πείτε εάν έχω δίκιο…..)

Εκτός από αυτά τα “φιλιά” της Tortona, ένα άλλο δείγμα της ζαχαροπλαστικής του ιταλικού βορρά, είναι και τα “Baci di Alassio” (ή “Φιλιά του Αλάσιο”), από το όνομα μίας άλλης μικρής επαρχιακής πόλης, στην ιταλική Riviera αυτή (ανάμεσα στη Γένοβα (Genova) και το Σαν Ρέμο (San Remo). Μπορείτε να τα βρείτε και αυτά, στη συνταγή για “Baci di Alassio”, πάντα στο site. Την παρέα των σοκολατένιων “φιλιών” της γειτονικής χώρας συμπληρώνουν τα “Baci Perugina”. Ασφαλώς τα διασημότερα όλων)

Πριν αλλάξετε σελίδα…
Μπορεί να βρεθήκατε εδώ, αλλά είναι σίγουρο -πιστεύουμε- πως υπάρχουν συνταγές απολύτως σχετικές μ αυτό που ψάχνετε! Πάρτε ιδέες για μια παραλλαγή, ή, εμπνευστείτε για κάτι λίγο διαφορετικό σήμερα!
Διαλέξτε ποιά σας ενδιαφέρει περισσότερο και δείτε:

  1. Γλυκό με φράουλες και σοκολάτα
  2. Τα Eίδη της Σοκολάτας
  3. Βουτήματα γεμιστά με μαρμελάδα
  4. Mini απολαύσεις: Μικρά tartufi με λευκή σοκολάτα