H κάβα μου

 

Φτιάχνοντας μιά κάβα κρασιών δοκιμάζει κανείς πολλές και διάφορες ετικέτες, υπάρχουν εκείνες που το όνομα και μόνο επιβεβαιώνει την ποιότητα και που θεωρητικά δεν ρισκάρεις τα 60 – 70 ευρώ (και βάλε), άλλες οι οποίες δεν είναι γνωστές αλλά με βάση γνωστών χαρακτηριστηκών τις αγοράζεις και ένας βάκχος ξέρει τι θα βγει από την φιάλη και φυσικά υπάρχουν κι άλλες εττικέτες, κι αλλές, κι άλλες…..
Εγώ ανάμεσα από τόοοοοοσες ετικέτες διάλεξα να φτιάξω μιά κάβα που το μεγαλύτερο μέρος της θα αποτελείτε από εττικέτες που θα γράφουν «βιοδυναμικής ή βιολογικής καλιέργειας».
Οι λόγοι είναι προφανείς, η ποιότητα των προϊόντων και η υποστήριξη των αμπελοκαλιεργητών και οινοποιών που ρισκάρουν σε εποχές δύσκολες.

 Yves Leccia AOC Patrimonio blanc 2008
Το κρασί αυτό με ενθουσίασε είναι από την Κορσική, βιοδυναμικής καλιέργειας σε εδάφη ασβεστολιθικά και αργιλώδη. Είναι 100% Vermentinu (παραδοσιακή ποικιλία της Κορσικής) και παράγεται μόνο από ώριμα και υγιή σταφύλια, που σημαίνει ότι γίνεται ποιοτικός έλεγχος κατά την συγκομιδή. Η ζύμωση γίνεται για 15 – 20 μέρες σε δεξαμενή με ελεγχόμενη θερμοκρασία στους 18 βαθμούς χωρίς πρόσθετες ζύμες «malolactique», έπειτα μεγαλώνει για 6 μήνες σε δεξαμενή πριν φιλτραριστεί ελαφρά για να εμφιαλωθεί.
Το αποτέλεσμα είναι είναι ένα χρυσαφί κρασί με όμορφες απαλές πράσινες ανταύγιες, στην μύτη πεντακάθαρα λευκά άνθη και μέλι στο βάθος, το στόμα είναι δροσερό και γεμάτο, ελάχιστα σαμπανιζέ με μακριά επίγευση που κρύβει μοσχολέμονο. Έχει πολύ καλή οξύτητα και κρύβει κάποια υπολειματικά ζάκχαρα.

TAOS 2004 Domain Παρπαρούση

Μαυροδάφνη ξηρής οινοποίησης και μεγάλης απόλαυσης.  Έχει υποστεί μακρά εκχύλιση (πάνω από 30 ημέρες) και έχει παλαιώσει για δύο χρόνια σε 500άρια δρύινα βαρέλια και άλλα δύο χρόνια στη φιάλη.  Πραγματικά φαίνεται η δουλειά και το μεράκι του οινοποιού, γεμάτο κρασί με πολύ καλή οξύτητα που δείχνει ότι άνετα το κρατάς στο οινοφυλάκιο για κάμποσα χρονάκια. Οι τανίνες «εύκολες», στρογγυλές και  απαλές σαν χάδι στο στόμα, έρχονται σε αντίθεση με τον πολύπλοκο αρωματικό χαρακτήρα  του κρασιού. Στην πρώτη επαφή μπορώ να πω ότι μπερδεύτηκα, όταν άνοιξα την φιάλη και την καραφάρισα πίστεψα πως θα έπινα κάτι σαν μπράντι, μετά δύο ωρών καραφάρισμα ελαττώθηκαν τα αρώματα της βανίλιας και βγήκαν πολύ έντονα αυτά της σταφίδας και των μαύρων φρούτων.

Domaine Gourt de Mautens 2005

Γίνεται από το 70% Grenache και 30% Carignan Mourvedre,Syrah,Counoise,Muscardin,Vaccarèse.

Μετά από τη ζύμωση του κρασιού περνάει 1-2 μήνες σε τσιμεντένιες δεξαμενές και έπειτα για 12 μήνες μεγαλώνει σε βαρέλια. Το βελούδινο ρουμπινί χρώμα του σε προδιαθέτει για στιβαρή και γεμάτη γεύση η οποία όμως δεν έρχεται. Κόκκινα μήλα και βατόμουρα, τανίνες μαλακές και ισορροπημένες, καταλαβαίνεις τις δυνατότητες παλαίωσης, σίγουρα είναι νέο ακόμα και στο μέλλον θα ξεδιπλώσει τον χαρακτήρα το. Η μύτη του έχει ενδιαφέρον, αρώματα καπνιστού τσαγιού, πέτρας και ελαφριά στο βάθος μικρά κόκκινα φρούτα.

Είχαμε την τύχη να δοκιμάσουμε και την πρώτη θαρρώ προσπάθεια του, αρωματικά περίπλοκο και ισορροπημένο με τα μαύρα φρούτα και λίγο βανίλια να φαίνονται πως θέλουν να βγούν από την φιάλη. Στο στόμα, πλούσιο και σαρκώδες συμπήκνωμένα φρούτα και ελαφρά ξηρό για να μας θυμίζει και το αμπελοτόπι.    

Domaine Leon Barral Faugeres 1999 Carignan, Grenache και Cinsault, αυτές οι τρεις ποικιλίες καλλιεργούνται βιοδυναμικά σε σχιστολιθικά εδάφη με μεράκι, αγάπη και πολύ κόπο. Όλα γίνονται με τρόπο φυσικό χωρίς φίλτρα, θειώδη και νεοκοσμήτικες οινοποιητικές αντιλήψεις. Στο Languedoc έχουν ξεκινήσει εδώ και κάποια χρόνια να οινοποιούν διαφορετικά το εξαιρετικό κλίμα αλλά και τα εδάφη τους βοηθούν στην παραγωγή φυσικών οίνων εξαιρετικής ποιότητας. Βέβαια χρειάζεται πολύ δουλειά στο αμπέλι και κατόπιν στην οινοποίηση αλλά τα αποτελέσματα είναι τέτοια που δικαιώνουν τους κόπους των οινοπαραγωγών. Το Leon Barral το αγάπησα αμέσως, ώριμα κεράσια και δαμάσκηνα, στάχτη και θρούμπη ανέδυαν από το ποτήρι. Αρκετά πολύπλοκο και ακραία εθιστικό. Στο στόμα τα κεράσια ήταν έντονα, παραγινωμένα, γλυκά, οι τανίνες σαν χάδι κάλυπταν τον ουρανίσκο και γέμιζαν την στοματική κοιλότητα με ένα ελαφρύ μούδιασμα σαν γαργαλητό. Έγινε αμέσως το αγαπημένο κρασί για κάθε περίπτωση.

Jean Foillard Morgon Cuvee 3,14 2004
Για όσους ενδιαφέρονται για τα Beaujolais υπάρχουν πέρα από τα nouveau και τα villages αρκετά Domain που κάνουν σοβαρή δουλειά και προσφέρουν ευχάριστα και ενδιαφέροντα κρασιά. Το Cuvee 3,14 του Jean Foillard αποτελεί μια τέτοια περίπτωση με κομψά κόκκινα φρούτα στη μύτη και στο στόμα, φρέσκο και δροσερό πίνεται αρκετά εύκολα και ευχάριστα. Είναι κρασί με χαρακτήρα σου δείχνει το terroir και αμέσως καταλαβαίνεις ότι έχει γίνει σοβαρή δουλειά. Άλωστε το Morgon βρίσκεται σε μια ευνοηκή πλαγιά του Beaujolais και το Gamay μπορεί να βγάλει τα καλύτερα χαρακτηριστηκά του.



Dr Burklin Wolf 

Riesling με τα όλα του Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΟ  ΜΑ-ΓΙ-ΚΟ. Γουλιά γουλιά το έπινα και ένιωθα τα πετρώματα του terroir, τα βερύκοκα και η συμπήκνωση στο στόμα ήταν τέλεια εναρμονισμένα με τα αρώματα του. Εξαιρετική οξύτητα και ορυκτότητα. Έχω την υποψία ότι τα σταφύλια μαζεύτηκαν τουλάχιστον «αρκετά» ώριμα. Το τελείωμα είναι μακρύ και σου αφήνει μέλια στο λάρυγγα.

 HENGST Όπως λέμε επιβήτορας
Εξαιρετικά κομψό, ξηρό, φρέσκο και τραγανό στο στόμα. Διακριτικά και όμορφα κίτρινα φρούτα στη μύτη με υποψία μελιού. Αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει είναι η ορυκτότητα του και οι φλούδες πορτοκαλιού που αναδύωνται όταν ανοίξει στην καράφα. Επίσης πολύ καλή και η απλή cuvée του

Domaine Macle Chateau Chalon 2000

Διασκεδάζοντας την Ελληνική Κουζίνα

Πριν αλλάξετε σελίδα…
Μπορεί να βρεθήκατε εδώ, αλλά είναι σίγουρο -πιστεύουμε- πως υπάρχουν συνταγές απολύτως σχετικές μ αυτό που ψάχνετε! Πάρτε ιδέες για μια παραλλαγή, ή, εμπνευστείτε για κάτι λίγο διαφορετικό σήμερα!
Διαλέξτε ποιά σας ενδιαφέρει περισσότερο και δείτε:

  1. Κέικ με πορτοκάλι και σταγόνες σοκολάτας
  2. ΧΟΙΡΙΝΗ ΤΗΓΑΝΙΑ(ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ)
  3. Δίχρωμα μπισκοτάκια Αη Βασίλη;